X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان
X
تبلیغات
جشنامه

چهارم آذر را همیشه به یاد داریم

چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 09:00
سالها از سه شنبه چهارم آذر 1365 می گذرد . اما گویی همین دیروز ساعت یازده و چهل و پنج دقیقه صبح بود که 54 فروند هواپیمای عراقی یک ساعت و چهل و پنج دقیقه در آسمان شهر اندیمشک جولان داده و مردم  بی‌گناه را به خاک و خون کشیدند. حمله‌ای کم نظیر در طول جنگ‌های تاریخ بشری. خانه‌ها ویران شده،در شهرجوی خون به راه افتاد مادران داغدار و کودکان یتیم شدند و در گوشه وکنار جهان هرکه شنید متحیر شد از این جنایت بشری .


در این حمله وحشیانه ایستگاه راه آهن ، میدان راه آهن و بخش وسیعی از مناطق مسکونی ، بازار روز ، میدان تره بار ، پادگان دوکوهه ، دبیرستان شریعتی ، سد و نیروگاه دز ، رادار موشکی سددز ، پادگان سفینه النجاه ، ایستگاه بالارود ، اداره پست و مخابرات ، بیمارستان شهید بهشتی و بسیاری نقاط دیگر مورد اصابت قرارگرفت و طبق آمار اعلامی  غیرنظامی بیش از ۳۰۰ نفر از شهروندان و مسافران کشته و ۷۰۰ نفر مجروح شدند .  


در اواخر آذرماه 1365 هیأتی از سوی کمیته ی بین المللی صلیب سرخ و هیئت کارشناسی سازمان ملل متحد مستقر در تهران جداگانه از آثار آن جنایت دیدن کردند و این بمباران بعنوان طولانی ‌ترین بمباران شهرها پس از جنگ جهانی دوم درتاریخ جهان به ثبت رسید .
 

فردای آن روز اما نوبت اندیمشکی‌ها شد تا دنیا را بهت‌زده کنند البته نه با سلاح جنگی که با سلاح غیرت، ایثار و فداکاری در شعارهایشان حین مراسم تشییع عزیزانشان . مردم اندیمشک اوج وفاداری خود به میهن و انقلاب را ثابت کردند .


اما از آن پس تاکنون همه ماندند که این فرهنگ مقاومت و درس ایثار را چگونه و چه نهادی باید ثبت کند. چگونه باید به نسل‌های بعدی انتقال دهیم؟ آیا کسی آن همه ایثار و رشادت را پاس می‌دارد؟ در این میان مردم شهر اما نه انتظاری داشته و نه مطالبه‌ ی پاسداشت و گرامیداشت خون عزیزانشان را کرده اند . ما مانده‌ایم و وجدانی خواب آلود و در حسرت این می‌سوزیم که در 4 آذر یکی از این سال‌ها شاید کسی برخیزد و کاری کند ماندگار . شاید به گونه‌ای شایسته و در خور . این حماسه را جاودانه کند. موزه‌ای افتتاح و فیلمی ساخته شود. کنگره‌ای و جشنواره‌ای شایسته در حوزه‌های ادبی و هنری،‌ فرهنگی برگزار شود. اما حتی دریغ از ثبت این روز در تقویم ملی .


در دنیا بویژه در غرب اسطوره‌سازی می‌کنند برای وحدت بیشتر تا از این رهگذر فرهنگ خود را غنی سازند. سازمان سیا بخش اعظمی از بودجه‌اش را صرف ساخت فیلم‌های فاخر هنری در راستای اسطوره‌سازی می‌کند که نجات سرباز رایان از آن جمله است. یا افسانه جومونگ که تا شب های مدیدی مهمان خانه‌های ایرانی بود در تاریخ ثبت شده کشورش یک خط بیشتر نیست و روسیه یکی از بزرگترین موزه‌های جنگ را در پاسداشت سربازانش احداث کرده است. اما دریغ که در کشورما آنان که دست‌شان می‌رسد سرگرم بازی‌های بی‌مزه و تکراری سیاسی‌اند، چنان درگیر مسائل و کشمکش‌های پیش پا افتاده‌اند که از نگارش آن هم حوصله‌مان سر می‌رود . وحدت دیروز را فراموش کرده امروز با بهانه های کودکانه اقوام را به جان هم می اندازند .با این همه اما بیایید در سال یک روز هم که شده فارغ از همه اختلافات و به دور از هر مرام و قومیت و گرایشی که داریم در صفوفی به هم پیوسته سرود وحدت بخوانیم در رثای حماسه آفرینان 4 آذر اندیمشک . تا شاید فقط و ﻓﻘﻂ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺠﻠﻪ ﺍﺕ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺧﻮﻥ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﯾﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﻣﯿﺪﺍﺭﯾﻢ . ﺁﻗﺎﯼ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ! ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺖ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﻓﺘﯿﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺘﺎﻥ ﻧﮑﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ . ﺭﺿﺎ ﺟﺒﺮﺋﯿﻠﯽ ﻭ ﺑﯿﮋﻥ ﭘﺎﭘﯽ ﻓﺮ ﻭ ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺑﻮﻫﻤﺪﺍﻧﯽ ! ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮﯼ ﺧانه ﻫﺎﺗاﻥ ﺩﺭﺧﻮﻥ ﻏﻠﺘﯿﺪﯾﺪ . ﺳﺮﺧﯽ ﺧﻮﻧﺘﺎﻥ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺭﻧﮓ ﻣﻨﻈﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺁﻗﺎﯼ ﺟﻬﺎﻧﮕﯿﺮ ﺳﺎﮐﯽ ﺍﮔﺮ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺭﻭﯾﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻏﻤﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﯼ. ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺁﻗﺎﯼ ﺯﺍﺭﻉ که ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﺩﺭﺗﺎﻥ ﺳﻮﺧﺘﯿﺪ. ﺩﻝ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ ﻭ ﻣﺠﺘﺒﯽ ﺧﻠﯿﻠﯽ که با ﻣﺎﺩﺭﺗﺎﻥ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪﯾﺪ ، ﺗﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﺎ ﯾﺎﺩ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺷﻤﺎﺳﺖ . 


ﺗﯿﻤﻮﺭ ﻏﻼﻡ ﺯﺍﺩﻩ ! ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﯾﮏ ﻟﮑﻮﻣﻮﺗﯿﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ است ، ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﺁﻥ ﺩﻭﯾﺪﯼ ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻭ ﻟﮑﻮﻣﻮﺗﯿﻮﺕ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ﺳﻮﺧﺘﯿﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺩﻭﺩ ﻭ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﻣﺎ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﭘﺮﻭﯾﺰ ﻗﻼﻭﻧﺪ ﻟﮑﻮﻣﻮﺗﯿﻮﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﭘﻮﯼ ﺭﺍﻩ ﺁﻫﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺗﺮﮎ ﻣﺤﻞ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺪی ﻭ ﻋﺮﻭﺝ ﮐﺮﺩی . ﻗﺎﺑل ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻥ ﻧﯿﺴتی .


ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮﯼ ﺍﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﯾﺪ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﺷﺪه ﻭ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺎﻣﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﯿم و شهرتان را نشناسیم و ندانیم  ﭘﯿﮑﺮﻫﺎﯼ ﭘﺎﮐﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺠﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﭘﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﺧﺎﻧﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺯﻥ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﻡ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﻠﻘﻪ ﺍﺵ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺑﺮ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﻪ و همه ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻧﺸﺎﻥ ﻋﺬﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫیم ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ تنها ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﯿﻢ که ﻓﺮﺍﻣﻮشتان ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﺁﺭﺍﻣﺸﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺪﯾﻮﻥ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺷﻤﺎبوده و هستیم .

پینوشت : باتشکر فراوان از عباس اسلامی پور , مریم لطیفی , امیدزمانی و مژگان قلاوند
که این پست از مقالات و گزاشاتشان تهیه و تنظیم شده است .

نظرات (14)
جمعه 9 بهمن 1394 ساعت 20:11

ای وای من
یکشنبه 8 آذر 1394 ساعت 11:50

حیف شد!
شما زودتر از من در موردش نوشتید. حالا باید چند ماهی صبر کنم و بعد بنویسم!

به هر حال ممنون از اشتراک این مطلب.
پاسخ:
از اونجایی که این بار درمورد موضوعات انتخابی برای پست های آیندتون با من هماهنگ نکرده بودید . اینطوری شد دیگه .
اما گذشته از شوخی هر نوشته ای متاثر از نویسنده خود است و چیزی از
وی را در خود دارد. ومسلما آنچه شما بنویسید طعم و عطر خاص خودش راخواهد داشت . ضمن اینکه این پست بیشتر از آنکه نوشته شده باشد گردآوری شده است . ممنون از ابراز لطفتان
جمعه 6 آذر 1394 ساعت 14:40

pic<http://s3.picofile.com/file/8225013092/photo_2015_11_26_14_29_36.jpg>pic
سلام سلام
چهارم آذر را همیشه به یاد داریم
پاسخ:
سلام و سپاس از تصویر زیبای انتخابیتون
البته چهارم آذر سال شصت و پنج سه شنبه بود نه چهار شنبه و اعداد
روزنگار تقویم هم مثل امسال اینقدر رند 94 94 نبودند .
پنج‌شنبه 5 آذر 1394 ساعت 13:27

سلام مجدد
خون نقش اش را بازی می کند هچنان که آب نقش اش را در رشد درخت ... یادآوری برای درس گرفتن بازماندگان می باشد و اگر نفعی دارد برای آنهاست ...

البته برخی از یادآوری ها اگر نباشد بهتر از بودنشان است !!! هم در مسئله قیام عاشورا که امروز با ان درگیر هستیم و هم با مسئله جنگ !! و شاید همه ی چیزهایی که پیرامونمان هستند ...

حالا اگر به نسل جدید بگوئید جنگ و دفاع مقدس ، یاد لودگی های اخراجی ها می افتند !!! و از عاشورا بجای قیام برای اصلاح دین ، عزاداری و رقص خیابانی برایشان تداعی می شود ... و از خون سید الشهدا به قمه زنی ختم می شوند

پاسخ:
و بازهم سلام
بله برای بازماندگان و آیندگان .
و درمورد اینکه نبودن بعضی از یاد آوری ها بهتر است .کاملا با شما موافقم
پنج‌شنبه 5 آذر 1394 ساعت 12:16

سلام و دورود بر شنگین عزیز و گرامی
و سلام و دوصد دورود بر همه ی عزیزانی که در این آشفته بازار روزگار ، بازم غیرت و حمیّت به خرج میدن و از جنگ و شهدای نامی و گمنام اون یادی میکنن .
دوست عزیز ، شما انتظار کار فرهنگی دارین . و چه انتظار بجائی است و به حق ...
اما ...
چند وقت پیش فیلمی دیدم به نام " دشمن پشت دروازه های شهر "
فیلمی در مورد حمله ارتش رایش آلمان به شهر لنینگراد !
در صحنه های چند ثانیه ای از این فیلم ، باور کنید شاید از چندین هزار نفر سیاهی لشکر استفاده کرده بودن ، باورتون میشه ؟ چندین هزار نفر برای یک صحنه ی چند ثانیه ای ! اونقدر فضاسازیها زیبا بودن که من تا آخر فیلم احساس میکردم این فیلم مستنده و تمام صحنه هاش واقعی هستن ...
فیلمی در مورد جنگهای شمال و جنوب در آمریکا در زمان الغای برده داری ساخته شده که جائی میخوندم ، هزینه ی ساخت این فیلم از هزینه ی جنگ واقعی بیشتر شده ...
حالا برگردیم و از کارهای هنری خودمون بنویسیم ...
من فیلمهای جنگی از هشت سال دفاع مقدسمون دیدم که لاکردار هنرپیشه ای که نقش یه بسیجی رو بازی میکرد حتی در حین جنگیدن ، خاکی بر موهاش نمی نشست ! بهم ریختن فرم و مدل موهاش پیش کش ...
اخیرن فیلمی ساخته شده در مورد انقلاب و جنگ بنام کیمیا !
نویسنده و کارگردان این فیلم ظاهرن حتی یک روز هم در حوادث انقلاب نبودن ...
بگذریم ...
موفق باشید ...و دستتون درد نکنه .
پاسخ:
درود بسیار برشما بهمن عزیز
و سپاس از ابراز لطف و همراهیتان .
درخصوص ساخت این قبیل فیلم ها بعضی اوقات فکر می کردم با توجه به
کمبود امکانات و بودجه نمی توان انتظار زیادی داشت اما وقتی طوماری از مخارج انجام شده و هزینه ای حاشیه ای فیلم محمد رسول الله جناب مجیدی را می بینیم . دیگه مجبوریم یک تجدید نظر جدی در برداشت های قبلیمون داشته باشیم .
پنج‌شنبه 5 آذر 1394 ساعت 07:23

سلام
نوشته تاثیر گذرتان را که می خواندم به اینکه می کردم که من هرگز درباره این فاجعه اطلاعی نداشتم.نه در اخبار شنیده بودم و نه در روزنامه ها خوانده بودم.حق با شماست چنین حادثه ای به این عظمت نباید ناگفته و بدون یاد آوری و گرامی داشت باقی می ماند
پاسخ:
سلام بزرگ عزیز
بنظرم عجیب نمی آید که بسیاری از مردم درمورد این فاجعه نداند چنانکه خود نیز تا چندی پیش وسعت آن را به درستی نمی دانستم شاید بعضی اوقات اخبار پیرامون حوادثی بنا به دلایلی منتشر نمی شود گاه سیاسی گاه اقتصادی گاه امنیتی . البته در این خصوص من نمیدانم
به کدامین دلیل چنین فاجعه ای که در تاریخ جهان به عنوان یکی از بزرگترین فجایع بشری به ثبت سیده است اینقدر در داخل کشور مورد کم توجهی واقع شده . اما همینقدر می دانم که
روابط کنونی با این کشور همسایه سالهاست که دلیلی برای بی توجهی و کتمان بسیاری وقایع شده است .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 20:49

سلام
سالهاست که جنگ تموم شده ولی سایه ی غم و اندوهش هنوز که هنوزه بر روح و قلبمون سنگینی می کنه
گرامی باد یاد و خاطره ی همه‌ ی شهدای عزیز به خصوص شهیدان از یاد رفته ی اندیمشک
و درود بر جانبازان عزیز و بزرگوار که با صبوری گذران زندگی می‌کنند
و با تشکر از یادآوریتان
پاسخ:
سلام و سپاس از همراهیتان
امیدوارم که این حد اقل یادآوری ها تاحدی تسکینی باشد برای بازماندگانی که هرسال دراین
روز ها با یاد عزیزان از دست رفته شان سر می کنند و بدانند که اگر هنوز کار شایان توجهی برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره این عزیزان نشده حد اقل هم میهنانشان تا همیشه به یاد
این شهدا هستند هرگز ازخاطرشان محو نخواهد شد .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 18:53

یک ساعت و 45 دقیقه بمباران و 300 شهید! خییییییلی وحشتناکه:
اراک بارها بمباران شد اما روز جمعه 5 مرداد 65 هواپیماهای عراقی کارخونه های اراک رو با بمبهای خوشه ای بمباران کردند اون روز حدود 100 نفر کارگر شهید شدند و تعدادی از کارگران هم جانباز شدند
پاسخ:
ارواح طیبه همه شهدا در جوار رحمت حق شاد باشد .
یاد و خاطراتشان گرامی باد .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 18:41

سلام
صبح ساعت 9 و 10 دقیقه پست تونو با گوشی خوندم و کلی اشکریزان راه انداختم اما چون کار داشتم و باید از خونه بیرون می رفتم کامپیوتر رو روشن نکردم ، اما حتی بیرون از خونه و در ازدحام و شلوغی خیابونها هم ذهنم درگیر پست شما بود با خودم فکر می کردم آیا ما روزهای جنگ و بمباران رو فراموش کردیم؟ آیا ما می تونیم شهدا و بازماندگانشون و جانبازان و خانواده هاشون رو فراموش کنیم؟
نه ! این غیر ممکنه. برای اینکه ما ما جنگ رو تو کتابهای تاریخ نخوندیم . ما با جنگ زندگی کردیم...ما شهدا رو خودمون تشییع کردیم ، ما تو شهرهایی زندگی می کردیم که به دفعات بمباران شدند ...ما شاهد اسیر شدن فرزندان این مرز و بوم بودیم ... و در یک کلام جنگ و تبعاتش رو با تمام وجود درک و لمس کردیم
ما نمی تونیم جنگ رو فراموش کنیم... آقای سامع - آقای کاوسی - آقای ستاریان - قاصدک - آقای امیری - آقای بحرینی و ... هر روز ما رو به یاد جنگ می اندازند... تا وقتی این عزیزان هستند و تا وقتی که ما هستیم یاد جنگ هم با ما هست
پاسخ:
سلام
وسپاس از شما که اینقدر زیبا یاد جنگ را توصیف کردید . بله یاد جنگ همیشه با ما هست و خواهد بود و هرازگاهی اشک ریزانمان را بر می افروزد اما نسل های آینده این وقایع را لمس نکرده اند و آنچه می دانند تنها از گفته ها و شنیده هاست و باید در آنچه به نسل های آینده منتقل می شود دقت کرد تا رشادت ها و ایثار های نسل قبل به نوعی غیر ضرروی و بقول بعضی تاریخ منقضی شده به ایشان منتقل نشود که پدرانشان را افرادی بی منطق و متوهم تصور کنند . و با مشاهده بعضی رفتارهای غلط عده ای که امروز خود را وارث شهدامی نامند همه را هم رنگ ایشان ببینند و باورهاشان از ابتدا تا انتها به فنا رود .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 13:20

سلام...

تا حالا در مورد این فاجعه در ۴ آذر چیزی نشنیده بودم ... ۴ آذر برای من یاآور فوت عموی عزیزم بود که از امروز این یادآوری هم بهش اضافه میشه ...

جنگ به هر اسمی هم باشه ..... شاید گاهی لازم ...اما زشت و منفوره ...

اما شهدای هر جنگی ... صرف نظر از نحوه شهادتشون ... قابل احترام و ارجمند هستند و ... باید که یاد و نامشون گرامی داشته بشه ....

ممنون از یادآوری تون
پاسخ:
سلام
خواهش می کنم . بله متاسفانه بعضی وقایع بنا به دلایل مختلف در خارج از ایران بیشتر از داخل مورد توجه قرار می گیرند . یادشان گرامی باد .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 11:01

سلام

انان که رفتند تاریح شدند وانها که ماندند باید خاطرات را

جاودانه کنند...چراعی فرا روی ایندگان..اکنون عاشقان فانوس افروخته به قیامت قلبها می ایند تا شرح پریشانی را بخوانند.

روحشان شاد
پاسخ:
سلام و سپاس از شما و همراهیتان .
یاد و خاطره همه شهدا گرامی باد .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 09:38

سلام و وقت بخیر
ما و تمامی مردمان پرابهت ایران زمین هیچ کدام از این عزیزانی را که در دروان دفاع و جنگ جان خویش را برای اعتلای این ایران عزیز از دست دادند ، فراموش نکرده و نخواهند کرد . ولی این کاش آن بالایی هایی که حتی خودشان را از جنس آن عروج کرده ها می دانند نیز فراموش نکنند که از کجا به کجا رسیده اند و اکنون مدیون چه کسانی هستند و مسئول چه کسانی
روح بزرگ تمامی شهیدان این سرزمین شاد باد
پاسخ:
سلام و وقت شما هم به خیر و شادمانی
من هم امیدوارم که قدری از گرفتاری های روزمره این جماعت کاسته شود تا فرصتی هم برای
پرداختن به وقایع بقولی تاریخ منقضی پیدا کنند . گرچه او که روزش به کام می گذرد کمتر به
به یاد دیروز می افتد .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 09:38

با سلام
یاد آروی ها و پاسداشت ها باید باشند تا یادها دچار فراموشی نشده و پاس ها جایشان را به ناشکری ندهند ...

هویت ملی چیزی نیست که بواسطه یکی دو نفر یا یکی دو حادثه حفظ شود و برای حفظ هویت ملی و دینی در سالهای بعد از انقلاب خون های زیادی داده شده و خون دلهای زیادی خورده شده است !! انقلاب برای ما ثابت کرد دشمن دانا بهتر از دوست نادان نیست بلکه بدتر از آن است ... اگر در این سالها سرمایه های زیادی بباد رفته بخاطر توطئه های دشمنان دانا است که عروسک گردان اندک دوستان نادان و ناباب شده است ... اگر کار چشمگیری نشده است بخاطر این است که هنوز دوست از دشمن قابل تشخیص نیست و هنوز که هنوز است گاه اندک دوستان نادان بلندگوی دشمنان دانا می شوند ولی ...
در سالهایی که گذشت آنقدر حماسه ی خونین و ماندگار در وجب به وجب این کشور بوجود آمد که هر ایرانی پاک نهاد و دوست دار ، بی نیاز از این یادآوری ها ( که باید باشد ) خود را مدیون پاسداری از آن می داند و دسیسه های فرهنگی دشمنان با ابزارهای گوناگون و نرم افزارهایی که دوست و دشمن را قاتی هم می کند تا شناخته نشود و بحث های تاریخ منقضی ، تخطئه ، وارونه سازی ، علف های هرزی که پرورش می دهند و ... نتوانسته آنها را به آرزوی خام و خیال واهی شان برساند ...
هویتی که با خون بیمه می شود بی نیاز از یادآوریست ، هرچند یادآوری وظیفه ی بازماندگان است
یاد همه ی خون های پاکی که در راه سرزمین و دین ریخته شد گرامی و سبز

پاسخ:
سلام و سپاس از توضیحاتتان
البته من با اون قسمتی که فرمودید "هویتی که با خون بیمه می شود بی نیاز از یادآوریست "
یک مشکل کوچک دارم . آنهم در قیاس با آموزه های دینی مان پیرامون زنده نگاه داشتن واقعه
عاشورا و بیمه شدن اسلام با خون سید الشهدا ست . شاید منظورتان از نیازبه یادآوری نداشتن . مخالفت با یاد آوری نیست و یادآوری را بگونه ای وظیفه و فرض بر آحاد جامعه می دانید. به گمان من بعضی وقایع هیچگاه تاریخ منقضی نمی شوند اما بقول شما شاید دست
دشمنانی درکار باشد تا بعضی وقایع و یا حتی حضور و وجود بعضی اشخاص را در وقایع تاریخی
کم رنگ و به فراموشی بسپارند . امید که ارواح طیبه شهدا شاد بوده از رفتار ما نیر راضی باشند .
چهارشنبه 4 آذر 1394 ساعت 09:29

سلام
یادونامشان تا دنیا،دنیاست گرامی و جاوید باد
روحشان شاد وراهشان پررهرو.
پاسخ:
سلام باران عزیز
و سپاس از همراهیتان . یاد همه شهیدان میهن گرامی باد
اون قدیم قدیمها . یادش به خیر و شادی
اولین کامنتگذار هر پست مدعی کلی مدال طلا و نقره و برنز و سکه و اشرفی می شد
حالا همه کم توقع شده اند یا از دل و دماغ افتاده اند نمی دونم . اما به هرحال این رتبه اول
را به شما تبریک می گم گرچه مدال و جایزه دیگری در کار نیست جز آرزوی موفقیت و دیدار
مجدد شما در همساده ها
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد