X
تبلیغات
رایتل
X
تبلیغات
جشنامه

صدای پای محرم

دوشنبه 12 مهر 1395 ساعت 09:00
آقای کاوسی عزیز به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم، مقاله ی زیر رو نوشته و برای ما ارسال کرده اند، از این برادر خوب و عزیزمون به خاطر همکاری مستمرشون با وبلاگ همساده ها، تشکر و سپاسگزاری می کنیم.

کم کم صدای پای محرم به گوش می رسد و پرچم­های مشکی بر سردر منازل و مغازه ها به اهتزاز در می آید. لباس های مشکی بر رخ عاشقان حسین(ع) رخ می نمایاند و خلاصه دل های عاشقان، حسینی می شود. مسئولان هیئت ها به فکر تعمیر بلندگو، دهل و... می­افتند، مداح­ها به فکر یافتن اشعار نو، امروزی و جوان پسند می افتند و...
من پیشاپیش به تمام کسانی که برای به اهتزاز در آوردن پرچم سیاه اباعبدا.. زحمت می کشند خسته نباشید و خداقوت عرض می کنم. قطعاً هر قدمی که برای امام حسین(ع) برداشته شود نزد خداوند بزرگ مأجور و موجب رضایت حضرت زهرا(س) خواهد بود.
چند سالی ست مسئله ای ذهن مرا مشغول کرده و آن اسراف و تبذیرهایی­ست که روزهای تاسوعا و عاشورا صورت می گیرد. عده­ ای برای پرشور و حال شدن هیأت­شان از مداحانی با دستمزد چند میلیونی دعوت می گیرند. عده ای سخاوتمندانه آستین همت بالا می زنند و با افتخار با شام و ناهار از عزاداران حسینی پذیرایی می کنند. چه افتخاری از این بالاتر است که انسان سعادت این را داشته باشد که از  "یاحسین" گویان پذیرایی کند؛ اما گاهی ریخت و پاش هایی در این پذیرایی ها صورت می گیرد که شاید خود امام حسین(ع) هم به این امر راضی نباشد.
بر این باورم مسئولین هیئت ها و کسانی که دست اندر کار طبخ غذا برای این دو روز هستند باید برنامه ریزی بهتری داشته باشند تا از اسراف و ریخت و پاش جلوگیری شود.
پیشنهاد حقیر این است که مسئولین محترم هیَآت حداقل ده درصد از هزینه ای را که برای هیئت و مخصوصاً برای طبخ غذا در نظر می گیرند، کنار بگذارند و برای مستمندان واقعی هزینه کنند. متأسفانه در زمان فعلی که بیشتر مردم ما با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشته اند، نیاز بیشتری به عنایت متموِلین، هیئتی ها و مسجدی ها حس می­شود.
آیا صدای سینه زدن­ها، زنجیر زدن­ها و سنج و دهل ها نباید وجدان ما را هم بیدار و آگاه سازد؟  این سؤال همیشه ذهن مرا به خود مشغول کرده که چرا ما هیئتی ها، مسجدی ها و به طور کلی پولدارهای جامعه فقط همین دو روز تاسوعا و عاشورا به فکر سیر کردن شکم مردم و مستمندان هستیم؟ آیا مستمندان در طول سال نیازمند تغذیهٔ مناسب، دوا دکتر و هزینه هایی از این دست نیستند؟ بهتر نیست با پس انداز کردن آنچه را اسراف می شود، چند قطعه از جهیزیهٔ یک دختر مستمند را تهیه کنیم؟ بهتر نیست با جلوگیری از اسراف، یک حمام کوچک کنار حیاط آن پیرزن و پیرمرد فقیر روستایی بسازیم و آنها را یک عمر خوشحال کنیم؟ بهتر نیست پولی را که صرف علَم و کُتل هیئت یا تزئین در دیوار مساجد می کنیم به یک یا چند تا جوان قرض بدهیم که برای خودشان شغلی دست و پا کنند؟ بهتر نیست یک پنکه یا کولر برای خانواده ای که پولی برای خرید وسیلهٔ خنک کننده ندارد تهیه کنیم که در فصل تابستان از فرط گرما لَه لَه نزنند؟ خدا را بهتر خوش نمی آید پولی را که می خواهیم برای دعوت از فلان مداح مشهور هزینه کنیم، صرف زندانیانی کنیم که به دلیل نداشتن دیه یا بدهکاری کنج زندان افتاده اند؟ مثال از این دست فراوان است.
باید بیشتر فکر کنیم، بیشتر تجزیه تحلیل کنیم، ببینیم با کدام عمل ما امام حسین(ع) خوشحالتر خواهد بود. به نظر شما اگر مسجدی ها، هیئتی ها و تمام کسانی که سنگ امام حسین(ع) را به سینه می زنند، بیشتر به فکر همنوع خود باشند، امام حسین را خوشحالتر نمی کنند؟ اگر جهیزیهٔ یک دختر دم بخت جور شود و او به خانهٔ بخت برود، آیا فشار غریزهٔ جنسیِ یک پسر و دختر در جامعه تعدیل نمی­شود؟ آیا به همین نسبت از ابتلای جوانان ما به گناه کم نمی شود؟
مگر یکی از اهداف اصلی امام حسین(ع) از قیام عاشورا عمل به فریضهٔ امر به معروف و نهی از منکر نبود؟ بهتر است در این دههٔ با فضیلت، ما هم حسین گونه در راه پیشبرد اهداف امام حسین(ع) قدم برداریم.
چند تا هیئت در شهر ما در تاسوعا و عاشورا فعالیت می کنند؟ اگر هر هیئتی فقط به یک زوج کمک کند که تشکیل خانواده بدهد، چند تا زوج جوان در شهر ما سر و سامان پیدا می کنند؟ چند تا جوان از ارتکاب به گناه چشم چرانی و... نجات پیدا می کنند؟ آیا این عمل خداپسندانهٔ ما عین امر به معروف و "نهی از منکر" که امام حسین(ع) به خاطر آن به شهادت رسیدند، نیست؟ ...

نظرات (6)
سه‌شنبه 27 مهر 1395 ساعت 12:02

سلام ، حیف که همساده ها دیگر رونق گذشته را ندارد هر روز مراجعه کننده ها به امید خواندن مطلب جدید سر میزنند ولی وقتی بعد از مدتی طولانی هیچ نوشته جدیدی نمی یابند کم کم سرد می شوند واز همساده ها قطع امید میکنند..واقعا حیف..
پنج‌شنبه 22 مهر 1395 ساعت 10:55

یک ایرادی که این روزها گرفته میشه به حجم انبوه حیف و میل غذاهای نذریه و به نذری دهندگان ایراد گرفته میشه که چرا این همه حجم غذا در یک روز پخته میشه.
امروز در بین عزادارها قدم میزدم و داخل هیچ صفی نمی رفتم و در احوال مردمان دقیق شده بودم. مردمانی را میدیدم که با نجابت در صف نذری می ایستند و بعد یک گوشه ای سهم خودشون را از این سفره حسینی می خورند و بعد دنبال زندگی خودشون می روند. کارگرهایی را دیدم که بعد از مدتها کار سخت و تخم مرغ و سیب زمینی آب پز خوردن، خورش قرمه سبزی قسمتشان شده است و حواسشان هست که حتی یک دانه برنج هم حرام نشود .
زنی را هم دیدم فقیر و بیکس و شاید بیخانمان کنار نیمکتهای باغ فردوس نشسته بود و شاید شرم و حیایش یا شاید خجالتش اجازه نمی داد داخل صف غذا برود
و گروه عدیده حریصی را هم می دیدم که از این صف به ان صف لشکر کشی می کردند و صندوق ماشینهایشان پر نذری بود .
ماشینم را در کوچه ای پارک کرده بودم . درب خانه ای ناگهان باز شد و دستی ظرفی غذا به من داد. بلافاصله صفی تشکیل شد. قسمت طماع ذهنم فعال شد که تا شلوغ نشده برو توی صف و یک ظرف دیگه بگیر. قسمت حسابگر هم می گفت ایرادی نداره برو توی صف ، تنهایی که نمی خواهی بخوری چهار نفرید سر ناهار. وجدانم نهیب زد بیخود ! قسمت تو از اینجا همین بوده ، دوستی هم زنگ زده برایت غذا کنار گذاشته ، آشی هم که عصری میگیری ، برای ناهار هم می دانی که از جای دیگری هم غذا رسیده ، بیشتر از این اسراف میشود . نشان به آن نشانی که قبل از اینکه سفره را پهن کنیم همسایه ای زنگ زد و قیمه دیگری آورد. غذا ها را که گرم کردم یک دیس بزرگ شد. همه خوردیم همه سیر شدیم یک دانه برنج هم زیاد نیامد و اسراف نشد
این حیف و میلی که می گویند تقصیر نذری دهندگان نیست ، تقصیر نذری گیرندگانی است که هول می زنند و سهم بقیه را هم می گیرند، سهم همان زن بینوایی که شرم می کرد به صف نذری گیرندگان بپیوندد
جمعه 16 مهر 1395 ساعت 23:39

سلام.
عزاداریها قبول
وای از جهل ما آدمها
فریاد از دنیا طلبی ما
به بیراهه میرویم٬ آن پرچمی که بر افراشته شد تا غبار جهل را از روح و جانان بزداید و آن خونی که ریخته شد تا انسانیت در رگهای حیات بشری جریان ابدی داشته باشد را اشتباه تفسیر کرده ایم .اشتباه تفسیر نکرده ایم. نفسمان گرفتارمان کرده.
بعضی از ماها دم دستگاه امام حسین و عاشورا را اسباب تفاخر و ارضای خواهش های نفسانی کرده ایم.
...
چهارشنبه 14 مهر 1395 ساعت 18:26

pic<http://s9.picofile.com/file/8269774184/%DB%B2%DB%B0%DB%B1%DB%B6_%DB%B1%DB%B0_%DB%B0%DB%B3_%DB%B1%DB%B4_%DB%B0%DB%B6_%DB%B3%DB%B2.jpg>pic
سه‌شنبه 13 مهر 1395 ساعت 06:03

سلام بزرگوار

دشمنان ما میخواهند ما دینمان را به طور سطحی و ظاهری بشناسیم .


اولا" شهید در راه خدا طبق کلام حق در قرآن کریم شهید زنده میباشد (ولا تحسبن

الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاءعند ربهم یرزقون). اگر اعتقاد به قرآن و کلام حق

داشته باشیم پس شهیدان ما زنده اند و همیشه بر اعمال ما نظارت میکنند . چرا ما

اینقدر عاشق اباعبدالله هستیم و خدائی که همیشه به احوال ما حی و حاضر هست که

اورا فراموش کرده ایم ..
دوشنبه 12 مهر 1395 ساعت 12:57

سلام

خیلی ممنون از اینکه پرچم محرم را در این وبلاگ برافراشتید ، اجرتان محفوظ

در مورد ریخت و پاش های ماه محرم باید بگویم که این مشکل در فرهنگ جاری ما می باشد و ربطی به کدام مراسم ندارد ... مگر ما در نوروز کم ریخت و پاش می کنیم ، در عروسی ها یا در مراسمات ترحیم و دفن و کفن ؟!؟!؟ ما اصولا اهل بریز و بپاش هستیم و مسرف ترین ملت دنیا و از یک طرف این صفت را مذموم و بد می دانیم و از طرف دیگر فیلم گلهای ارسالی برای مراسم ختم مادر فلان مربی را بهمدیگر فوروارد می کنیم تا در ترویج بدفرهنگی سهیم بوده باشیم !!!

در مورد قسمت دوم باید بگویم مراسم محرم خاستگاه و هدف خاص خودش را دارد و بهتر است برای هر کاری از حساب خودش مایه گذاشته بشود ... ( هرچند می دانیم در ماه محرم برخی ها برای شهرت طلبی و خودی نشان دادن دست به جیب می شوند !! )
انسان های خیر در طول سال برای مدرسه سازی و کمک به مستمندان و ... فعالیت های چشمگیری می کنند و با اینکه چاله چوله های فقر در جامعه ما زیاد است و این کمک ها کافی نیست ولی تا حد ممکن وجود دارد ... بعضی ها دوست دارند بگویند بجای رفتن به مکه بهتر است به نیازمند کمک بشود ؛ کمک به نیازمند و انفاق خیلی بهتر است و اگر بموقع این عمل صورت بگیرد چه بسا فرد مستطع نشود که حج برایش واجب بشود ولی نمی شود بعد از اینکه تکلیف برای فردی آمد آن را جایگزین بکند !!! اخیرا موجی به راه افتاده است و سعی می کنند تا غالبا فعالیت های دینی ؛ خاصه از نوع عمومی را (!) به طرف مسایل اجتماعی سوق بدهد و در راستای خصوصی سازی و شخصی سازی دین فعالیت می کنند و حتی از حمله به بنگاههای خیریه نیز ابائی ندارند و آنها را سد راه خود می دانند !!

انشاءالله که همه ی رفتارها و کارها با دانایی و معرفت صحیح صورت بگیرد تا اثرات آن در زندگی روزمره به چشم بیاید و مصداق آن مثل نباشیم که " آفتابه لگن هفت دست ، شام و ناهار هیچی !! "

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد